Hoe ga ik om met gevoelens van mijn kind?

Hoe ga ik om met gevoelens van mijn kind?

Als kinderen zich goed voelen, gedragen ze zich ook goed. Voelen ze zich niet goed dan gaan ze zich daar ook naar gedragen. Jij als ouder kan je kind helpen om zich goed te voelen door simpelweg hun gevoelens te erkennen!

Ouders zijn vaak geneigd om de gevoelens van hun kind gewoon te ontkennen of er net zo heftig op te reageren en ze hebben dat zelf vaak niet eens in de gaten.

Kind: “Mama ik heb honger”

Mama: “Je kunt geen honger hebben, want we hebben net gegeten”.

Kind: harder “Maar mama ik heb honger!”

Mama: “Je hebt geen honger, je hebt alleen zin in iets lekkers”. Nou ga lekker spelen.

Kind: Boos “Nee, ik heb honger!!”

Dit is een voorbeeld van hoe een ruzie kan ontstaan. Mama is geïrriteerd en kind voelt zich niet gehoord en erkent in zijn gevoelens. Als dit vaak zo gebeurd gedurende een dag kan dat ontzettend vermoeiend zijn voor jezelf en je kind en wordt het niet vrolijker in huis.

In bovenstaand voorbeeld had je ook kunnen reageren met: “Dus je hebt nog steeds honger, terwijl we net gegeten hebben”. Je kind zal hier al anders op gaan reageren, want zijn gevoel wordt door mama herkent!

Hoe kun je het beste omgaan met negatieve gevoelens van je kind? Hieronder geef ik je 4 tips die zeker de moeite waard zijn om toe te gaan passen in de communicatie met je kinderen.

1. Luister rustig en aandachtig als je kind je iets vertelt.

Stop even met wat je op dat moment aan het doen bent. Leg je telefoon neer, leg de krant even weg en kijk je kind aan. Laat zien dat je echt luistert!

2. Erken de gevoelens van je kind met een woord als ‘oh’… ‘hmmmm’….’ja, ja’ in plaats van te antwoorden met vragen en advies.
Kind boos: Mam Bart heeft mij geslagen
Moeder: En wat heb jij gedaan?
Kind bozer : Ik deed niets!
Moeder: Nou Bart zal niet zomaar zijn gaan slaan.
Kind: Ik heb echt niets gedaan bij Bart.
Moeder: De vorige keer bleek dat je zelf ook wat had gedaan, dus….
En zo kan deze discussie nog wel even doorgaan.

Kind boos: Mam Bart heeft mij geslagen
Moeder: Ohhh
Kind: Ja, want hij was boos op mij.
Moeder: Ohhh
Kind: Ja, want hij had iets van mij afgepakt en toen sloeg ik hem en daarna sloeg hij mij!
Moeder: Jeetje dat is niet leuk
Door op deze manier te reageren geef je ruimte aan je kind om eigen gevoelens en gedachten te ontdekken en misschien zelfs wel tot en oplossing te kunnen komen.

3. Benoem het gevoel van je kind in plaats van het te ontkennen
Als je kind iets vertelt reageer dan niet met “zo erg is dat toch niet” “nou, kom op stel je niet zo aan”. Je kind raakt dan alleen maar meer overstuur door het slechte gevoel weg te stoppen. Zeg bijvoorbeeld “Ohh, wat vervelend voor je” “Ja je bent er echt verdrietig door”. Je kind zal zich nu echt getroost voelen, doordat zijn gevoelens worden erkent door iemand.
Verwoord het verlangen van je kind eventueel in een fantasie in plaats van uitleg en logica.
Als je kind iets wil wat op dat moment niet kan gaan we vaak uitleggen, waarom iets niet kan. Bijvoorbeeld als mijn zoon met een speelgoedboek aankomt en zegt “mama, weet je wat ik echt graag zou willen dit en dit en dit” . Dan ging ik meteen daarop in door te zeggen “ja, maar je bent net jarig geweest je krijgt nu echt niets”. Of “kijk eens hoeveel speelgoed je al hebt is dat nog niet genoeg?”. Met als gevolg dat hij boos werd en ik niets meer goed kon doen. Nu laat ik hem gewoon vertellen en zeg eigenlijk niets. Ik reageer een keer met “ohh dat is zeker leuk” “ik begrijp dat je dat heel graag zou willen hebben”. Als hij dan vraagt of hij toch iets mag zeg ik “ik begrijp dat je dat heel graag wilt en ik zou willen dat ik al het speelgoed uit de speelgoedwinkel voor je kan kopen”. Tot mijn grote verbazing kwam hij daarna steeds weer en liet hij mij alles zien wat hij graag wilde hebben, maar heeft hij nooit meer gevraagd of hij ook echt iets kreeg op dat moment. Hij ging zelfs aan mij vragen “mama wat zou jij graag toen jij klein was gekregen willen hebben, wat je toen niet gehad hebt?” Hoe lief is dat!!
Ik hoop dat je wat hebt aan bovenstaande tips. Verwacht niet dat het in 1 keer allemaal zal lukken. De ene keer werkt het beter dan de andere keer. De ene dag is de andere ook niet. Je kinderen moeten eraan wennen en jijzelf natuurlijk ook. Ik hoorde me vaak bepaalde dingen zeggen dat ik dacht “dit klinkt echt raar” en mijn zoon keek mij ook wel eens aan met zo’n blik van “gaat het wel helemaal goed met jou?” Maar echt je gaat verschil zien en merken en je kinderen zullen je er dankbaar voor zijn! Heb je nog vragen of wil je hier meer over weten, laat het me dan even weten! Ik help je graag!